กรมป่าไม้แจ้งเรื่องช้างป่าตาย - newswit

กรุงเทพ--10 มิ.ย.--กรมป่าไม้ กรมป่าไม้ขอชี้แจงเกี่ยวกับการตายของช้างพลายที่บริเวณ เชิงเขาชะมูล กิ่ง อ. เขาชะเมา จ.ระยอง เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2541 ดังนี้ เมื่อวันที่ 20 พ.ค. 2541 กรมป่าไม้ได้รับทราบข่าวเกี่ยวกับช้างพลายตัวนี้ ว่า ได้รับบาดเจ็บหนักจากการเป็นแผลขนาดใหญ่ที่บริเวณข้อขาล่างของขาด้านขวา มีลักษณะเน่าเรื้อรัง และบาดเจ็บเช่นนี้มาเป็นเวลานานประมาณ 1 อาทิตย์แล้ว ทำให้ช้างเกิดการอ่อนแอ ไม่สามารถขยับตัว เคลื่อนไหวได้ และจากการสอบถามชาวบ้านแล้ว ช้างพลายตัวนี้ เวลาเดินจะงอข้อขาเข้าหาลำตัว แล้วใช้ตรงข้อพับนั้นกดเดินแทนฝ่าเท้า กรมป่าไม้ ไม่ได้นิ่งนอนใจ พยายามติดต่อประสานงานขอรับการช่วยเหลือจากนายสัตวแพทย์ ที่มีความรู้ความสามารถในการรักษาช้าง ให้ไปช่วยรักษาช้างตัวนี้ให้ด้วย และได้รับความร่วมมือจาก นายสัตวแพทย์ชิษณุ ดิยะเจริญศรี และนายสัตว์แพทย์อลงกรณ์ มหรรณพ ไปช่วยรักษาพยาบาลช้างตัวนี้ ต่อมา ในวันที่ 21-23 พ.ค. 2541 นายสัตว์แพทย์ได้รักษาด้วยการฉีดยาปฏิชีวนะและยาบำรุง รวมทั้งการล้างแผล ให้ช้าง จนกระทั่งช้างสามารถขยับตัว และเคลื่อนไหวได้ดี แต่ มีประชาชนจำนวนมาก ได้มุงดูการทำงานและดูสถานการณ์ ทำใช้ห้างพลายเชือกดังกล่าวตื่นตระหนก หนีขึ้นไปบนเขาชะมูล โดยเดินด้วยวิธีงอข้อขาข้างขวาแล้วกดลงกับพื้นดิน ทำให้บาดแผลกำเริบขึ้นไปอีก วันต่อมา หลายฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็น ฝ่ายปกครอง ตัวแทนชาวบ้าน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ นายสัตวแพทย์มีความเห็นตรงกันว่า น่าจะต้องหยุดการเคลื่อนไหวของช้างเชือกนี้ เพื่อที่จะทำการรักษาให้ได้ต่อเนื่อง ซึ่งจะเป็นผลดีที่สุด แต่ทว่า ช้างพลายตัวนี้ ก็ไม่หยุดการเคลื่นที่ จะพยายามเดินเข้าป่าลึกยิ่งขึ้นตลอดเวลา และในบางครั้งก็ยังพุ่งเข้าทำร้ายอีกด้วย อย่างไรก็ตาม คณะผู้ปฏิบัติงาน ก็ยังสามารถให้ยาปฏิชีวนะและยาบำรุงแก่ช้างได้ เมื่อไม่สามารถหยุดยั้งช้างพลายได้ นายสัตวแพทย์ผู้ทำการรักษา จึงมีความเห็นว่า สมควรนำช้างต่อมาบังคับให้ช้างตัวนี้ออกจากป่า ไปอยู่ในที่ที่สามารถรักษาได้สะดวก จึงได้นำช้างจากปางช้างอยุธยา ไปเป็นช้างต่อ ซึ่งได้นำไปเมื่อวันที่ 25 พ.ค. 2541 และทดลองใช้ช้างต่อบังคับ ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จ แต่สามารถให้ยาปฏิชีวนะพร้อมยาบำรุงได้ ในวันที่ 26 พ.ค. 2541 ได้มีการนำช้างต่อเข้าไปปฏิบัติการอีก ผลปรากฎว่าไม่สำเร็จ ให้ได้เฉพาะยาปฏิชีวนะ วันที่ 27 พ.ค. 2541 นำช้างต่อไปทดลองอีกครั้งหนึ่ง แต่เนื่องจากฝนตกหนักจึงไม่สามารถทำได้ วันที่ 28 พ.ค. 2541 คณะผู้ปฏิบัติงาน เดินทางไปหาช้าง เพื่อให้ยา เมื่อไปถึงตัวช้าง พบภาพที่น่าสลดใจช้างพลายเชือกนั้นล้มแล้ว นายสัตวแพทย์อลงกรณ์ มหรรณพ ได้ผ่าพิสูจน์ซากช้าง เพื่อดูว่า สาเหตุอะไรที่ทำให้ช้างตาย ผลปรากฎว่าช้างพลายตัวนี้มีอาการ ดังนี้ - ข้อขาด้านล้างของขาหน้าซ้าย เอ็นด้านหน้าขาด เนื้อเยื่อที่หุ้มข้อมีลักษณะการอักเสบเรื้อรัง และมีน้ำไขข้อขังอยู่ประมาณ 1.5 ลิตร - ปอดมีลักษณะบวมน้ำและมีเลือดคั่งจำนวนมาก - หัวใจมีลักษณะโตและเหลว โดยเฉพาะที่บริเวณกล้ามเนื้อหัวใจช่องซ้ายล่าง และกล้ามเนื้อหัวใจมีลักษณะซีด ซึ่งแสดงถึงอาการขาดเลือดมาหล่อเลี้ยง - เส้นเลือดบริเวณขั้วลำไส้มีลักษณะโป่งพอง และมีเลือดคั่งกระจายโดยทั่วไป สรุปได้ว่าช้างป่าตัวนี้ ตายเนื่องจาก การหายใจและการเต้นของหัวใจล้มเหลว โดยีการติดเชื้อที่บาดแผลเป็นเหตุโน้มนำ จากนั้น เจ้าหน้าที่จึงไปแจ้งความที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอเขาชะเมา เพื่อลงรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีไว้ว่าช้างนี้ตัวนี้ เป็น ช้างป่า และตายลง วันที่ 29 พ.ค. 2541 คณะผู้ปฏิบัติการ ประกอบด้วย ตัวแทนชาวบ้าน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ นายสัตวแพทย์ อลงกรณ์ มหรรณพ ได้ร่วมกันเผาซากช้างป่า เพื่อป้องกันไม่ให้มีสัตว์ป่าชนิดอื่นมาแทะกินซาก จะเห็นได้ว่ากรมป่าไม้ไม่ได้ละเลย เพิกเฉย ต่อเหตุการณ์ดังกล่าว แต่เนื่องจากกรมป่าไม้ไม่มีข้าราชการที่เป็นสัตวแพทย์ จึงต้องขอความร่วมมือจากหน่วยงานภายนอก ซึ่งก็ได้รับความร่วมมืออย่างดียิ่ง แต่ช้างพลายตัวนี้ มีอาการหนักมาก สุดที่จะเยียวยารักษาได้ และกรมป่าไม้มีความเสียใจอย่างมากที่ไม่สามารถรักษาชีวิตช้างพลายตัวนี้ได้--จบ--